Oferta


DIAGNOZA ADHD
Diagnoza dzieci i młodzieży obejmuje spotkanie z rodzicami, spotkanie z dzieckiem (2h), omówienie i pisemna opinia.
Objawy ADHD mogą mieć różnorodny charakter i zazwyczaj są podzielone na trzy główne obszary: nieuwaga, nadmierna impulsywność oraz nadmierna aktywność.

Objawy ADHD

Objawy nieuwagi obejmują:

  • Trudności w skupieniu uwagi na szczegółach.
  • Łatwe rozpraszanie się.
  • Trudności w utrzymaniu uwagi na jednej czynności.
  • Zapominanie o codziennych zadaniach.
  • Trudności w organizacji i planowaniu.

Objawy nadmiernie impulsywne obejmują:

  • Działanie bez zastanowienia.
  • Przerwanie wypowiedzi innych.
  • Trudności w czekaniu na swoją kolej.
  • Nadmierna gadatliwość.
  • Trudności w kontrolowaniu emocji.

Objawy nadmiernego napięcia obejmują:

  • Nadmierna aktywność fizyczna, szczególnie u dzieci.
  • Trudności w uspokojeniu się.
  • Wykazywanie nadmiernego napięcia, jakby osoba była „na wyższych obrotach”.

Rozpoznanie swoich zasobów, w czym jestem dobry, co lubię, co sprawia mi przyjemność?



KURS PRZYGOTOWUJĄCY DO MATURY NA POZIOMIE PODSTAWOWYM I ROZSZERZONYM

PLAN ZAJĘĆ Z MATEMATYKI PODSTAWOWEJ:

1. Wstęp. Zapoznanie. Plan pracy. Liczby rzeczywiste.

2. Potęgi i pierwiastki

3. Logarytmy. Dowody.

4. Wzory skróconego mnożenia. Dodawanie, odejmowanie i mnożenie wielomianów.

5. Wyłączanie czynnika przed nawias. Równania wielomianowe.

6. Równania i nierówności

7. Równania i nierówności cd.

8. Układy równań

9. Funkcje

10. Funkcja liniowa

11. Funkcja kwadratowa

12. Ciągi

13. Ciągi cd.

14. Trygonometria kąta ostrego

15. Trygonometria kąta rozwartego

16. Planimetria okręgi

17. Planimetria trójkąty

18. Planimetria czworokąty

19. Geometria analityczna

20. Stereometria

21. Kombinatoryka

22. Rachunek prawdopodobieństwa i statystyka

23. Arkusz maturalny 1

24. Arkusz maturalny 2

25. Arkusz maturalny 3

26. Arkusz maturalny 4

27. Arkusz maturalny 5

28. Arkusz maturalny 6- podsumowanie

Cel: pozytywny wynik egzaminu maturalnego z matematyki

Uczestnicząc we wszystkich zajęciach od września do końca kwietnia zwiększasz swoje szanse na dobry wynik z egzaminu maturalnego z matematyki. Grupa maksymalnie 4 osobowa, zajęcia 1 raz w tygodniu. prowadzi doświadczona nauczycielka i korepetytorka matematyki.



Jak radzić sobie ze stresem? – warsztaty rozwojowe dla młodzieży

Życie niesie za sobą wiele wyzwań, które mogą nas czasami przytłoczyć. Dlatego właśnie postanowiliśmy zorganizować te wyjątkowe warsztaty, aby wspólnie nauczyć się skutecznych technik i strategii, które pomogą nam zachować harmonię i zdrowie psychiczne w codziennym życiu.

Cel:

Przygotowanie maturzystów do uzyskania pozytywnego wyniku z egzaminu maturalnego. Warunkiem jest uczestnictwo we wszystkich zaplanowanych zajęciach raz w tygodniu od września do kwietnia.


Monachijska Funkcjonalna Diagnostyka Rozwojowa (2-3 latków)

Monachijska Funkcjonalna Diagnostyka Rozwojowa (MFDR) to wykorzystywana na całym świecie, ugruntowana metoda wczesnej diagnostyki stosowana do wieloaspektowej oceny rozwoju psychoruchowego dzieci. Monachijska Funkcjonalna Diagnostyka Rozwojowa (MFDR) jest metodą diagnostyczną, opierającą się na obserwacji, analizie i interpretacji zachowania dziecka.

Metodę tę stosuje się

do oceny rozwoju dziecka w wieku od pierwszego miesiąca życia do sześciu lat. MFDR obejmuje diagnostykę bazową, która ujmuje opóźnienia w sposób ilościowy w 8 obszarach (dużej motoryki, małej motoryki, percepcji, mówienia, rozumienia mowy, wieku społecznego, samodzielności). Diagnostyka monachijska jest podstawą do podjęcia odpowiednich działań terapeutycznych. Cel pracy Przedstawienie Monachijskiej Funkcjonalnej Diagnostyki Rozwojowej jako właściwe narzędzie do oceny rozwoju funkcjonalnego dzieci od urodzenia do 6 roku życia.

MFDR dla 2 i 3. roku życia obejmuje diagnostykę:

  • Wieku chodzenia;
  • Wieku sprawności manualnej;
  • Wieku percepcji;
  • Wieku mówienia;
  • Wieku rozumienia

Diagnoza psychologiczna

Rodzice i opiekunowie dzieci i młodzieży zgłaszający występujące u ich podopiecznych problemy stają przed koniecznością przeprowadzenia diagnozy psychologicznej dziecka. Na czym polega tego rodzaju proces, kiedy dokładnie się go przeprowadza i co daje uzyskana tą drogą wiedza?

Po co przeprowadzana jest diagnoza psychologiczna?

Przeprowadzenie diagnozy psychologicznej stanowi próbę znalezienia przyczyny problemów zgłaszanych przez rodziców. Prawidłowo dokonana jest ważnym kluczem do dalszego rozpoznania mechanizmów psychologicznych wpływających na sposób postrzegania świata przez małego pacjenta.

Specjalista przeprowadzający diagnozę psychologiczną może poprzez nią lepiej poznać pacjenta i wstępnie określić, na jakim poziomie rozwoju się znajduje, jakie są jego możliwości, a także specyficzne problemy wpływające na życie w środowisku rodzinnym czy szkolnym. Taką diagnozę przeprowadza się w przypadku dzieci w wieku przedszkolnym oraz późniejszym, obejmuje również nastolatków. Wyniki diagnozowania odnoszą się do kwestii:

  • rozwoju intelektualnego oraz zdolności percepcyjnych i motorycznych pacjenta,
  • poziomu rozwoju emocjonalnego i ewentualnych zaburzeń w tym obszarze,
  • występowania trudności w nauce – to jest: dysgrafii, dyskalkulii, dysleksji, dysortografii,
  • występowania cech dziecka szczególnie zdolnego.

Etapy diagnozy psychologicznej

Pełna diagnoza psychologiczna nastolatka lub dziecka wymaga od psychologa diagnosty zebrania wszystkich możliwych informacji, często z kilku różnych źródeł. Podstawę diagnozowania stanowi wywiad. Taka rozmowa jest przeprowadzana przede wszystkim z dzieckiem i. Pytania dotyczą wielu obszarów jego życia i warto wcześniej uprzedzić młodego pacjenta o tym, że psycholog może taką rozmowę prowadzić nawet przez więcej niż jedno spotkanie.

Drugi etap diagnozy buduje wywiad prowadzony z najbliższymi, to jest rodzicami lub opiekunami. W tym miejscu pytania mogą być jeszcze bardziej szczegółowe, dotykają takich kwestii, jak środowisko, w którym dziecko funkcjonuje obecnie, jak i to, w którym przebywało wcześniej (o ile oczywiście zachodzi taka sytuacja, w której dziecko zmieniało otoczenie). 

Uzupełnieniem wywiadów będą dla diagnosty wszelkiego rodzaju opinie wystawiane przez nauczycieli, wychowawców, ale też innych psychologów, którzy mogli wcześniej pracować z pacjentem. Rodzice mogą ponadto zostać poproszeni o dostarczenie dokumentacji lekarskiej, wypisów ze szpitali i pozostałej dokumentacji, gdy taka była sporządzana. 

W gabinecie psycholog prowadzi także bieżącą obserwację zachowania dziecka i przeprowadza testy psychologiczne. W razie takiej potrzeby do procesu diagnozowania włączani są jeszcze inni specjaliści, na przykład logopeda lub pedagog.

Po diagnozie psycholog omawia jej wyniki. Jest to również czas na to, by zasugerować rodzicom możliwe rozwiązania i zaproponować realną pomoc, dostosowaną do aktualnego stanu i potrzeb dziecka.


Integracja Sensoryczna

to coś więcej niż terapia, to również znakomita zabawa, podczas której dostarczane są dziecku potrzebne bodźce wpływające na prawidłowy rozwój ośrodka układu nerwowego poprzez zmysły (smak, węch, słuch, wzrok, dotyk). W trakcie terapii wykorzystywane są pomoce i specjalistyczny sprzęt do stymulacji systemów zmysłowych. SI jest naturalnym procesem neurologicznym, w którym mózg porządkuje dochodzące z otoczenia informacje sensoryczne (postrzega, organizuje, przetwarza i interpretuje), tak aby stały się  znaczące i możliwe do wykorzystania w percepcji, postrzeganiu ciała, otoczenia, adekwatnym zachowaniu lub np. procesie uczenia się.

Szczególne możliwe symptomy braku Integracji Sensorycznej w wieku niemowlęcym:

  • kłopoty ze snem, karmieniem, piciem tzw. “dziecko trudne, rozregulowane, płaczące”
  • dzieci nadwyraz spokojne lub niespokojne

Szczególne możliwe symptomy braku Integracji Sensorycznej w wieku przedszkolnym:

  • niski rozwój umiejętności motorycznych np. trudności w nauce jazdy na rowerze
  • zaburzenia postawy, motoryki małej tj. malowanie, pisanie, lepienie z plasteliny, zawiązywanie butów i zapinanie guzików, rozwoju mowy
  • problem z koordynacją, niezgrabnością ruchów, społeczno-emicjonalny (przesadny lęk, agresja, wycofanie)
  • brak wzrokowej percepcji przestrzeni (dziecko często na coś wpada, potyka się, upada)
  • znaczne różnice w stosunku do rówieśników

Szczególne możliwe symptomy braku Integracji Sensorycznej w wieku szkolnym:

  • trudności szkolne (skupienie uwagi, umiejętność zapamiętywania, uczenia się)
  • brak pewności siebie oraz umiejętności oddzielenia rzeczy istotnych od nieważnych
  • problemy społeczne
  • moczenie nocne

Dieta sensoryczna

polega na wykonywaniu różnych czynności ruchowych. Celem ćwiczeń jest poprawa funkcjonowania zmysłów dziecka, u którego występują zaburzenia integracji sensorycznej. Ćwiczenia nie są skomplikowane. Można wykonywać je spontanicznie w domowym zaciszu. Specjalista w zakresie integracji sensorycznej, który potrafi dostrzec problemy występujące u konkretnego dziecka, pomoże w doborze indywidualnej diety sensorycznej.

Dieta rozwija i doskonali wszystkie zmysły:

dotyk – dzięki naszej skórze do mózgu zostaje przekazana informacja o kształcie, fakturze, rozmiarze i miękkości lub grubości przedmiotów. Zmysł dotyku umożliwia rozpoznanie, czy to my czegoś dotykamy, czy jesteśmy dotykani przez kogoś, (np. zabawa suchym piaskiem)

równowagę – układ przedsionkowy, który znajduje się w uchu wewnętrznym, informuje nas o przestrzeni oraz ułożeniu naszego ciała względem innych płaszczyzn (np. tzw. „taczka”)

wzrok (np. rzut piłką do celu),

słuch (np. wystukiwanie rytmu), 

pozycję ciała (zmysł proprioceptywny) – ma związek z czuciem głębokim, a tym samym poczuciem własnego ciała, pozycji rąk i nóg (np. łapanie baniek mydlanych)

węch (np. rozpoznawanie zapachu z zawiązanymi oczami).


Terapia logopedyczna

ma na celu usprawnienie funkcji komunikacyjnej poprzez stopniowe korygowanie zakłóceń występujących podczas porozumiewania się.
Terapia poprzedzona jest wywiadem, obserwacją oraz przeprowadzeniem specjalistycznych testów. Na tej podstawie logopeda stawia diagnozę i opracowuje program usprawniania.

Wskazania

  • autyzm
  • mózgowe porażenie dziecięce
  • rozszczep wargi i podniebienia
  • jąkanie
  • niedosłuch
  • niepełnosprawność złożona
  • wady wymowy
  • opóźniony rozwój mowy
  • dysleksja, dysgrafia, dyskalkulia

Cele terapii:

  • usprawnienie motoryki narządów mowy
  • korygowanie wad wymowy
  • poprawienie jakości funkcji językowej, oddechowej, fonacyjnej
  • rozbudowanie zasobu słownictwa czynnego i biernego
  • wypracowanie alternatywnych zachowań komunikacyjnych

Trening Umiejętności Społecznych

jest ciekawą metodą terapeutyczną, stosowaną na szeroką skalę w psychoterapii, edukacji oraz w doskonaleniu umiejętności osobistych. Warsztaty są jednak szczególnie dedykowane dzieciom i młodzieży z problemami emocjonalnymi oraz trudnościami w funkcjonowaniu społecznym, w tym dzieciom z ADHD, osobom ze zdiagnozowanym zespołem Aspergera oraz autyzmem, osobom ze zdiagnozowanymi zaburzeniami osobowości, zaburzeniami nerwicowymi (np. fobią społeczną), schizofrenią czy depresją.
Terapia poprzedzona jest wywiadem, konsultacją psychologiczną. Na tej podstawie psycholog decyduje o wyborze grupy terapeutycznej.

Dla kogo jest TUS?

  • Dla dzieci i młodzieży:
  • mających trudności w nawiązywaniu i utrzymywaniu kontaktów społecznych
  • z diagnozą całościowych zaburzeń rozwoju (Zespół Aspergera, Autyzm) lub z podejrzeniem występowania zaburzeń rozwojowych
  • z diagnozą  ADHD
  • agresywnych
  • nieśmiałych, wycofanych społecznie
  • mających trudności z przestrzeganiem norm społecznych
  • z trudnościami z adaptacją do nowych sytuacji

Cele terapii:

  • Zdolność rozpoznawania, nazywania oraz uświadamiania sobie własnych emocji;
  • Umiejętność prowadzenia rozmowy, brania udziału w dyskusji;
  • Wyrażanie krytyki w sposób konstruktywny oraz przyjmowanie krytyki;
  • Radzenie sobie ze stresem oraz różnymi emocjami, zarówno pozytywnymi, jak i negatywnymi;
  • Praca w grupie, współdziałanie;
  • Umiejętność słuchania innych;
  • Asertywne odmawianie;
  • Rozwiązywanie konfliktów oraz umiejętność prowadzenia mediacji;
  • Zdolność empatii, czyli wczuwanie się w stan emocjonalny drugiego człowieka.

Neuroakustyczny Trening Mózgu SAS

jest innowacyjną metoda słuchowa, która wykorzystuje specjalnie przetworzone dźwięki, odbierane za pomocą słuchawek. Trening jest prosty w stosowaniu choć oparty na złożonej, najnowszej generacji technologii.

  • stymuluje komunikację i synchronizację międzypółkulową, 
  • wzmacnia wyspecjalizowane ośrodki przetwarzania w mózgu, 
  • zmieniać nawyki przetwarzania sensorycznego.

Uczestniczenie w Neuroakustycznym Treningu Mózgu SAS jest przyjemne i proste – procesy przebiegające w mózgu podczas słuchania, zachodzą w sposób naturalny, nie wymagają skupienia uwagi. 

Trening zawiera odpowiednio dobraną dla pacjenta  muzykę, mowę, inne dźwięki. Trening SAS jest projektowany na podstawie spersonalizowanego kwestionariusza, zawiera  codziennie dwie sesje x 30 minut (jedna godzina) przez 24-28 dni. 

Treningi SAS oferują wsparcie w czterech obszarach:

  • Trening SAS-Smart | Wzmocnienie uczenia się dzieci i dorosłych.
  • Trening SAS-Boost | Wsparcie dla dzieci z opóźnieniami w rozwoju.
  • Trening SAS-Balance | Psychoterapeutyczne i neurosensoryczne programy dla dorosłych.
  • Trening SAS-Life | Spersonalizowane programy wspierające osoby starsze.

SAS doskonali podstawowe funkcje mózgu takie jak:

  • Filtracja sensoryczna  ( poprawie ulega dzięki temu uwaga, koncentracja, zmniejsza się roztargnienie, nadpobudliwość, impulsywność) 
  • Przetwarzanie sensoryczne (poprawie ulega rozumienie, poczucie czasu, umiejętności organizacyjne, pamięć robocza, pamięć krótko- i długoterminowa) 
  • Lateralizacja ( poprawia się mowa&język, czytanie, pisanie, kreatywność, rozwiązywanie problemów) 
  • Integracja międzypółkulowa ( widoczna poprawa umiejętności fizycznych, rysowania, pisania,   małej i dużej motoryki, lepszy balans i koordynacja ruchowa, czucie głębokie) 
  • Równowaga międzypółkulowa (samoocena, pewność siebie, stan emocjonalny, zachowanie, umiejętności społeczne)

W jakich utrudnieniach rozwojowych może pomóc trening SAS?

  • Problemy z koncentracją uwagi, ADHD: zmniejszenie roztargnienia, wzmocnienie umiejętności skupiania się i radzenia sobie z nadpobudliwością.
  • Problemy z nauką, dysleksja: rozwinięcie dokładniejszego i szybszego przetwarzania funkcji mowy w lewej półkuli mózgu.
  • Problemy z przetwarzaniem słuchowym – trening SAS wzmacnia wyspecjalizowane obszary przetwarzania poprzez zróżnicowanie dźwięków dla prawego i dla lewego ucha, a także wzmacnia dominację prawego ucha poprzez fazowe, czasowe i kierunkowe komponenty dźwiękowe.
  • Rozumienie i pamięć: usprawnienie synchronizacji pomiędzy obiema półkulami.
  • Zachowanie i motywacja: zredukowanie stresu i niepokoju wywołanych różnymi czynnikami, poprawa umiejętności zarządzania czasem, planowania oraz odpowiedzialności za własne działania.
  • Przetwarzanie sensoryczne: poprawienie umiejętności sensorycznego separowania i filtrowania oraz zmniejszenie sensorycznego przeciążenia. (nadwrażliwość słuchowa!), poprawa umiejętności koordynacji obustronnej – równowaga, koordynacja ruchowa, planowanie motoryczne.
  • Niskie poczucie własnej wartości (emocjonalna i wpływająca na zdolność do depresji prawa półkula jest równoważona przez zorganizowaną, kontrolującą lewą półkulę).
  • Opóźniona mowa  (aktywacja ośrodków języka i mowy lewej półkuli mózgu).
  • Spektrum autyzmu, słabe kompetencje społeczne: wzmocnienie umiejętności rozpoznawania twarzy innych osób oraz świadomości różnorodności oraz oczekiwań innych ludzi.

Ogólna ocena rozwojowa 2-3 latków

spotkanie trwające około godziny, podczas którego osoba będąca terapeutą SI  i pedagogiem kontroluje prawidłowość rozwoju dziecka stosownie do jego wieku. Jest to ocena, którą proponujemy dla dzieci małych.


Terapia dysleksji

Dysleksja to schorzenie, o którym mówimy, gdy dziecko ma trudności w nauce pisania i czytania, chociaż jest zdolne intelektualnie.
Dzieci z dysleksją są często nieśmiałe i czują się niepewnie wśród rówieśników. Uczucie bezradności wywołuje lęk przed porażką i kolejnymi niepowodzeniami. Często te dzieci nie wierzą we własne możliwości i siły, czy osiągnięcie sukcesu. Wielu dyslektyków ma problemy z koncentracją i szybko się męczą w czasie nauki. Wiele dzieci sprawia wrażenie nieobecnych/wyłączonych.
W naszym Centrum pomagamy dzieciom poradzić sobie z ww. trudnościami, a także odzyskać wiarę we własne umiejętności.

Wskazania

Jeśli widzisz u dziecka trudności w:

  • pisaniu
  • czytaniu
  • rysowaniu
  • nace języków obcych
  • geometrii

koniecznie udaj się z maluchem do logopedy/pedagoga.

Skorzystaj z naszych usług


Umów się na wizytę w naszym Centrum

Umów się