+48 788 773 636 • Wrocław, Czajkowskiego 75/7 • kontakt@cdit-razem.pl
DIAGNOZA ADHD
Diagnoza dzieci i młodzieży
ADHD (zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi) to neurorozwojowe zaburzenie, które wpływa na koncentrację, kontrolę impulsów oraz poziom aktywności dziecka. Może objawiać się trudnościami w skupieniu uwagi, nadmierną ruchliwością, impulsywnością czy problemami w organizacji codziennych zadań.
Warto zgłosić się na konsultację, gdy dziecko ma trudności z dokończeniem zadań, łatwo się rozprasza, często działa impulsywnie lub pojawiają się problemy w szkole i relacjach z rówieśnikami. Wczesna diagnoza pozwala lepiej zrozumieć potrzeby dziecka i dobrać odpowiednie formy wsparcia.
Odpowiednia terapia oraz współpraca z rodzicami pomagają dziecku rozwijać umiejętności samoregulacji, poprawić funkcjonowanie w codziennym życiu i budować poczucie własnej wartości
Objawy nieuwagi obejmują:
- Trudności w skupieniu uwagi na szczegółach.
- Łatwe rozpraszanie się.
- Trudności w utrzymaniu uwagi na jednej czynności.
- Zapominanie o codziennych zadaniach.
- Trudności w organizacji i planowaniu.
Objawy nadmiernie impulsywne obejmują:
- Działanie bez zastanowienia.
- Przerwanie wypowiedzi innych.
- Trudności w czekaniu na swoją kolej.
- Nadmierna gadatliwość.
- Trudności w kontrolowaniu emocji.
Objawy nadmiernego napięcia obejmują:
- Nadmierna aktywność fizyczna, szczególnie u dzieci.
- Trudności w uspokojeniu się.
- Wykazywanie nadmiernego napięcia, jakby osoba była „na wyższych obrotach”.
Rozpoznanie swoich zasobów, w czym jestem dobry, co lubię, co sprawia mi przyjemność?
Jak radzić sobie ze stresem? – warsztaty rozwojowe dla młodzieży
Życie niesie za sobą wiele wyzwań, które mogą nas czasami przytłoczyć. Dlatego właśnie postanowiliśmy zorganizować te wyjątkowe warsztaty, aby wspólnie nauczyć się skutecznych technik i strategii, które pomogą nam zachować harmonię i zdrowie psychiczne w codziennym życiu.
Konsultacja/Diagnoza psychologiczna
Rodzice często zastanawiają się, kiedy warto zgłosić się na konsultację pedagogiczną. Dobrym momentem jest sytuacja, gdy zauważasz u dziecka trudności w nauce, koncentracji, zachowaniu, relacjach z rówieśnikami lub niepokojące zmiany w emocjach. Warto działać także wtedy, gdy rozwój dziecka przebiega inaczej niż u rówieśników lub gdy pojawiają się trudności w szkole czy przedszkolu.
Konsultacja pedagogiczna i ewentualna diagnoza pozwalają lepiej zrozumieć potrzeby dziecka, wskazać przyczyny trudności oraz dobrać odpowiednie formy wsparcia. Dzięki temu rodzic otrzymuje konkretne wskazówki, jak pomóc dziecku na co dzień i wspierać jego rozwój.
Przeprowadzenie diagnozy psychologicznej stanowi próbę znalezienia przyczyny problemów zgłaszanych przez rodziców. Prawidłowo dokonana jest ważnym kluczem do dalszego rozpoznania mechanizmów psychologicznych wpływających na sposób postrzegania świata przez małego pacjenta.
Specjalista przeprowadzający diagnozę psychologiczną może poprzez nią lepiej poznać pacjenta i wstępnie określić, na jakim poziomie rozwoju się znajduje, jakie są jego możliwości, a także specyficzne problemy wpływające na życie w środowisku rodzinnym czy szkolnym. Taką diagnozę przeprowadza się w przypadku dzieci w wieku przedszkolnym oraz późniejszym, obejmuje również nastolatków. Wyniki diagnozowania odnoszą się do kwestii:
- rozwoju intelektualnego oraz zdolności percepcyjnych i motorycznych pacjenta,
- poziomu rozwoju emocjonalnego i ewentualnych zaburzeń w tym obszarze,
- występowania trudności w nauce – to jest: dysgrafii, dyskalkulii, dysleksji, dysortografii,
- występowania cech dziecka szczególnie zdolnego.
Pełna diagnoza psychologiczna nastolatka lub dziecka wymaga od psychologa diagnosty zebrania wszystkich możliwych informacji, często z kilku różnych źródeł. Podstawę diagnozowania stanowi wywiad. Taka rozmowa jest przeprowadzana przede wszystkim z dzieckiem i. Pytania dotyczą wielu obszarów jego życia i warto wcześniej uprzedzić młodego pacjenta o tym, że psycholog może taką rozmowę prowadzić nawet przez więcej niż jedno spotkanie.
Drugi etap diagnozy buduje wywiad prowadzony z najbliższymi, to jest rodzicami lub opiekunami. W tym miejscu pytania mogą być jeszcze bardziej szczegółowe, dotykają takich kwestii, jak środowisko, w którym dziecko funkcjonuje obecnie, jak i to, w którym przebywało wcześniej (o ile oczywiście zachodzi taka sytuacja, w której dziecko zmieniało otoczenie).
Uzupełnieniem wywiadów będą dla diagnosty wszelkiego rodzaju opinie wystawiane przez nauczycieli, wychowawców, ale też innych psychologów, którzy mogli wcześniej pracować z pacjentem. Rodzice mogą ponadto zostać poproszeni o dostarczenie dokumentacji lekarskiej, wypisów ze szpitali i pozostałej dokumentacji, gdy taka była sporządzana.
W gabinecie psycholog prowadzi także bieżącą obserwację zachowania dziecka i przeprowadza testy psychologiczne. W razie takiej potrzeby do procesu diagnozowania włączani są jeszcze inni specjaliści, na przykład logopeda lub pedagog.
Po diagnozie psycholog omawia jej wyniki. Jest to również czas na to, by zasugerować rodzicom możliwe rozwiązania i zaproponować realną pomoc, dostosowaną do aktualnego stanu i potrzeb dziecka.
Integracja Sensoryczna
to coś więcej niż terapia, to również znakomita zabawa, podczas której dostarczane są dziecku potrzebne bodźce wpływające na prawidłowy rozwój ośrodka układu nerwowego poprzez zmysły (smak, węch, słuch, wzrok, dotyk). W trakcie terapii wykorzystywane są pomoce i specjalistyczny sprzęt do stymulacji systemów zmysłowych. SI jest naturalnym procesem neurologicznym, w którym mózg porządkuje dochodzące z otoczenia informacje sensoryczne (postrzega, organizuje, przetwarza i interpretuje), tak aby stały się znaczące i możliwe do wykorzystania w percepcji, postrzeganiu ciała, otoczenia, adekwatnym zachowaniu lub np. procesie uczenia się.
Dieta sensoryczna
polega na wykonywaniu różnych czynności ruchowych. Celem ćwiczeń jest poprawa funkcjonowania zmysłów dziecka, u którego występują zaburzenia integracji sensorycznej. Ćwiczenia nie są skomplikowane. Można wykonywać je spontanicznie w domowym zaciszu. Specjalista w zakresie integracji sensorycznej, który potrafi dostrzec problemy występujące u konkretnego dziecka, pomoże w doborze indywidualnej diety sensorycznej.
dotyk – dzięki naszej skórze do mózgu zostaje przekazana informacja o kształcie, fakturze, rozmiarze i miękkości lub grubości przedmiotów. Zmysł dotyku umożliwia rozpoznanie, czy to my czegoś dotykamy, czy jesteśmy dotykani przez kogoś, (np. zabawa suchym piaskiem)
równowagę – układ przedsionkowy, który znajduje się w uchu wewnętrznym, informuje nas o przestrzeni oraz ułożeniu naszego ciała względem innych płaszczyzn (np. tzw. „taczka”)
wzrok (np. rzut piłką do celu),
słuch (np. wystukiwanie rytmu),
pozycję ciała (zmysł proprioceptywny) – ma związek z czuciem głębokim, a tym samym poczuciem własnego ciała, pozycji rąk i nóg (np. łapanie baniek mydlanych)
węch (np. rozpoznawanie zapachu z zawiązanymi oczami).
Terapia logopedyczna
Terapia logopedyczna to skuteczna forma wsparcia rozwoju mowy i komunikacji u dzieci. Wspomaga nie tylko prawidłową wymowę, ale także rozwój językowy, rozumienie, koncentrację oraz pewność siebie w kontaktach z innymi.
Warto zgłosić się na konsultację logopedyczną, gdy dziecko mówi niewyraźnie, ma trudności z budowaniem zdań, opóźniony rozwój mowy, niechętnie komunikuje się z otoczeniem lub pojawiają się trudności w nauce czytania i pisania. Wczesne wsparcie pozwala szybciej i skuteczniej wyrównać trudności.
Terapia zawsze poprzedzona jest konsultacją i szczegółowym wywiadem z rodzicem. Na tej podstawie logopeda dobiera indywidualny plan pracy, dopasowany do potrzeb i możliwości dziecka, aby wspierać jego rozwój w bezpiecznej i przyjaznej atmosferze.
Trening Umiejętności Społecznych
Trening umiejętności społecznych (TUS) to skuteczna i sprawdzona metoda wspierania rozwoju dzieci i młodzieży. Wykorzystywany jest zarówno w psychoterapii, jak i edukacji, pomagając rozwijać kompetencje społeczne, emocjonalne oraz komunikacyjne.
Warsztaty szczególnie polecane są dzieciom i młodzieży, które mają trudności w relacjach z innymi, regulacji emocji czy odnajdywaniu się w sytuacjach społecznych. Wsparcie w tej formie może być pomocne m.in. dla osób w spektrum autyzmu, z ADHD, zmagających się z lękiem społecznym, obniżonym nastrojem czy innymi trudnościami emocjonalnymi.
Zanim dziecko dołączy do grupy, odbywa się konsultacja psychologiczna i wywiad z rodzicem. Pozwala to lepiej poznać potrzeby dziecka i dobrać odpowiednią grupę, tak aby terapia była jak najbardziej skuteczna i bezpieczna.
Trening Zastępowania Agresji (TZA)
TZA (z ang. Aggression Replacement Training – ART) to program profilaktyczno-terapeutyczny opracowany przez Arnolda Goldsteina, którego celem jest ograniczenie zachowań agresywnych, rozwijanie umiejętności społecznych oraz nauka konstruktywnego radzenia sobie z emocjami. Program jest szczególnie skuteczny u dzieci i młodzieży przejawiających impulsywność, wybuchowość, trudności w relacjach rówieśniczych lub problemy wychowawcze
Zajęcia odbywają się w formie warsztatów grupowych (max 5 os.) lub indywidualnych, prowadzonych przez wykwalifikowanego trenera TZA i Psychologa. Program trwa od września do czerwca, spotkania 1raz w tygodniu po 60 minut. O przypisaniu do grupy decyduje trener TZA po rozmowie kwalifikującej z rodzicem.
Moduły treningowe:
- Trening Umiejętności Społecznych – nauka konstruktywnego zachowania poprzez odgrywanie scenek i modelowanie pozytywnych wzorców.
- Trening Kontroli Złości – identyfikacja sygnałów złości, nauka technik wyciszających i przerwania eskalacji emocji.
- Trening Wnioskowania Moralnego – rozwój empatii i umiejętności podejmowania decyzji w oparciu o normy społeczne i wartości.
Ogólna ocena rozwojowa 2-3 latków
spotkanie trwające około godziny, podczas którego osoba będąca terapeutą SI i pedagogiem kontroluje prawidłowość rozwoju dziecka stosownie do jego wieku. Jest to ocena, którą proponujemy dla dzieci małych.
Jeśli widzisz u dziecka trudności w:
koniecznie udaj się z maluchem do logopedy/pedagoga.